Monk’s Eye, #20



Of all rhythms he found day and night

the most beautiful. One, two, and thank God

no three. That only came later, when

everything was over, a dark number


disguised as a nought. How does a work of art

arise? When does a motet begin,

a poem, a light that seems to have no origin?

Who thinks of a first line before thinking?


From a morass of reflections, a miry

struggle between the past and an invented present,

a single visible moment arises

in which time no longer measures


the sinking.





Van alle ritmes vond hij dag en nacht

het mooist. Een, twee, en godzijdank

geen drie. Die kwam pas later, als

alles voorbij was, een donker cijfer


verkleed als een nul. Hoe komt een kunstwerk

tot stand? Wanneer begint een motet,

een gedicht, een licht dat zonder oorsprong lijkt?

Wie denkt een eerste regel voor hij denkt?


Of, hoe uit een moeras van spiegeling, een

slijkgevecht tussen toen en een verzonnen nu,

een enkel zichtbaar ogenblik ontstaat

waarin de tijd niet meet


wat vergaat.

–original from Monniksoog, 2016


–translation from Monk’s Eye, 2018



Cees Nooteboom is an internationally acclaimed poet, novelist, essayist and travel writer. He has won a great many prestigious awards and his works have been translated from the original Dutch into even more languages. Nooteboom is a sought-after guest at literary festivals around the world. In English his poetry is published by Seagull Books.  A new book made up of the long series Monk’s Eye is due to be released in 2018.



David Colmer is an Australian writer and translator who lives in Amsterdam. He has won many awards for his literary translations.





Share This